zondag

Toen we aan de ontbijttafel zaten, wilde ik speculoos nemen. Mijn partner stelde me de vraag: "Moet je speculoos hebben of speculaas?". Zondagochtend om 6u15 krijg ik zo een taalkundig probleem in mijn maag gespiest. Omdat ik het antwoord toen niet wist, heb ik gezegd: "Zoetje, ik neem wel choco en daarna zullen we gezellig googelen!" Waar vrouwen allemaal van wakker liggen. Gelukkig hebben we nog geen kindjes.

Omdat ze na het ontbijt geen zin had om te googelen, heb ik het daarna alleen opgezocht, van buiten geleerd en het haar op een passend moment bij kaarslicht opgedragen:
'Volgens Van Dale is speculoos een weinig gebruikt Belgisch-Nederlands synoniem. In feite is het een term die om commerciële redenen gebruikt wordt.
Sommige Belgische fabrikanten noemen hun producten bewust speculoos om aan te geven dat er geen speculaas- of koekkruiden in zitten.
Speculaas is voor hen de typisch Nederlandse, pittige kruidenkoek en speculoos de typisch Belgische koek met kaneel en gebrande suiker.'

Vanaf heden koopt mijn dolletje speculaas voor haar en speculoos voor mij. Ik houd niet van pit tijdens het ontbijt en bovendien wonen we naast Lotus Bakeries te Lembeke. Lokale economie primeert boven de smaak, zeker als deze overgewaaid komt van Delft.

Vorige week had ze ook zo een netelige vraag. De zondag is bij ons kuisdag. Ik kuis mijn computer uit, terwijl mijn toeverlaat onze flat onder handen neemt. Ja, je moet toch het werk evenredig verdelen.

Je moet weten dat we twee toiletten hebben, omdat onze synchroniciteit ook op de pot werkt. Enfin, mijn vrouwtje was bezig de badkamer een beurt te geven, toen ze vroeg: "Tooike, breng je me de wc-eend eens die zich in het toilet aan de voordeur bevindt?". Ik begreep geen jota van haar vraag. Maar goed, ik ging kijken en ik zei haar wat ik zag: "Zoetje, hier zwemt geen wc-eend in het potje." Opeens werd ze kwaad. Maar ik weet nog altijd niet waarom.

Delen