maandag 20 januari 2025

Bomauto

Ik heb het soms moeilijk met heb gebruik van onze taal. Lees dit als voorbeeld en je zal me begrijpen. “Ten zuiden van Kandahar is een bomauto ontploft.” Het is een door journalisten veelvuldig gebruikte zin waarmee ik het moeilijk heb. Naast het diep menselijke leed dat een ontplofte bomauto met zich meebrengt, heb ik het ook moeilijk met de journalistieke verwoording. Laat je meegaan doorheen mijn chaotische gedachten die zeker niet empirisch zijn.


Een bomauto heeft volgens mij altijd de bedoeling om te ontploffen, niet? Het tegendeel zou getuigen van een geklungel van jewelste door de bomlegger. Door te zeggen dat een bomauto is ontploft, plaats je indirect de bomlegger op een piëdestal, tenzij die mee ontploft is.

Kan je zeggen, een bomauto is afgegaan? Dit is ook zo dubbelzinnig. Voor de meeste lezers en kijkers zal dit wellicht inhouden dat de bomauto is ontploft. Maar voor mij is dit geen zekerheid. Afgaan kan ook betekenen een gek figuur slaan, zich blameren. In dat geval gaat de bomlegger af zoals een gieter, en wacht hem of haar een (even) vreselijke dood bij de opdrachtgevers. Tenzij het een eenmansoperatie was natuurlijk.

“Ten zuiden van Kandahar heeft een bomauto vuurgevat.” Als Goedele Wachters of mijn favoriete schoolknaap, Freek Braeckman, dat durven zeggen, dan staat de VRT-omroep in lichterlaaie en worden deze, overigens integere nieuwsankers waarvoor ik mijn TV nog inschakel, onmiddellijk opgebeld door het hoofd van de VTM-nieuwsdienst Stef Wauters. Deze zin is een verbloeming, ja zelfs een poëtische weergave van de feiten. Mocht deze bomauto vuur vatten in Noorwegen tussen Kerstmis en Nieuwjaar, iedere Noor zou zich eraan kunnen verwarmen. Als je dat zegt, moet je je doelpubliek duidelijk maken dat dit wel gevaarlijk is.

Ook de volgende zin heeft een dubieuze formulering en is racistisch, ja zelfs wansmakelijk: “In Kandahar kroop een bestuurder in de wagen, drukte de knop Hemel in en weg was ie.” Je reinste onzin, want het kan ook een vrijmetselaar geweest zijn, al zie ik dit Etienne Vermeersch nooit doen. Het uiteenspatten van zijn lichaamsvocht is ruim voldoende om de bomauto te blussen.

Maar hoe in hemelsnaam kan je keurig het resultaat van een ontplofte autobom omschrijven. Keep it simple, Tooike!!! “In Kandahar is een auto tot ontploffing gebracht”.


Delen Follow Tooike on Twitter

vrijdag 17 januari 2025

De zorgsector: het onderwijs

 

Sinds het aantreden van Minister Demir, is het onderwijs met haar noden en andere terechte besognes een bijna dagelijks nieuwsitem geworden. Ondertussen zijn bijna alle problemen door de verschillende actoren benoemd. Toch is het frappant te constateren dat er zo weinig nieuws te rapen en te lezen valt bij de onderwijskoepels. 

De indruk bij iemand die niet in het onderwijsveld staat, is dat er een spanningsveld is tussen het zorgdragen voor alle leerlingen en de kennisoverdracht. In wezen is het overdragen van kennis de kerntaak van het onderwijs. Maar helaas wordt vastgesteld dat het strak aanhouden van deze kerngedachte inflatoir is, ondanks de geleverde en gewaarde inspanningen van onze gedreven leerkrachten. 

De uitdagingen waarvoor ze dagelijks staan, zijn enorm en mogen zeker niet verbloemd worden: leerlingen met extreem ongewenst gedrag, leerlingen met een migratieachtergrond van wie de (beide) ouder(s) de Nederlandse taal niet machtig zijn, leerlingen met zware zorgnoden die willen participeren aan het inclusieve onderwijs, … Een gevoel van machteloosheid is het lerarenkorps niet vreemd. Dit hebben ze deze week in een brief aan de Vlaamse ministers van Onderwijs en Welzijn nog maar eens aangetoond. 

Toch kan er op deze gerieven geen eenduidig antwoord gegeven worden. De oorzaken van deze problematieken zijn te divers. Neem nu de leerlingen met extreem ongewenst gedrag. Deze groep is zeer kwetsbaar. Ze zijn als het ware “draaideurleerlingen” geworden met een dikwijls fragiele thuissituatie. Hoe ga je daar als school of scholengroep met om zonder het oog te verliezen op de zorg van andere leerlingen? De oplossing die Minister Demir aanreikt om de leerkrachten weer centraal te durven stellen, is de bocht een beetje afsnijden. Aan het gezag van leerkrachten en directies mag niet getornd worden, maar het probleem is sectoroverschrijdend. 

Willen we het onderwijs kwalitatief verbeteren, dan moeten we kijken naar de thuissituatie en deze verbeteren met flankerende maatregelen in samenwerking met departementen van Welzijn en Justitie. Een gedegen en maatgerichte welzijnsaanpak, dat resultaatsverbindend is, is zeer uitdagend en dringt zich meer en meer op en dit in het belang van de leerling en zijn/haar ouders. En waar de situaties hardnekkig en destructief blijven, kan een gepast sanctionerend toegepast worden (bv. de rechtstreekse inning van (een) deel van het groeipakket door de scholen). 

Deze bottom-up-methode die toegepast kan worden op alle andere uitdagingen van het onderwijs, die ik niet allemaal wil belichten in dit artikel, kan ervoor zorgen dat het onderwijs terug kan excelleren. Indien deze jongeren als een verloren generatie bestempeld wordt, dan falen we als maatschappij en dit willen toch niet? 

donderdag 9 januari 2025

Economie van België

Ik heb net de conclusies van het VBO gelezen en helaas bevestigt dit de bevindingen van alle werkgeversorganisaties. Helaas is the sense of urgency nog niet doorgedrongen bij de regeringsonderhandelaars. De Belgische industrie is in 2024 met 9% gedaald en er zijn 30.000 jobs verloren gegaan. Dankzij de aanwervingen in de non-profitsector en de natuurlijke uitstroom van de arbeidsmarkt blijft de werkloosheidgraad vrij laag. Maar dit is echt geen goed teken, te meer omdat de tewerkstelling in de non-profit (grotendeels) gefinancierd wordt door de overheden, en gelukkig maar. 

De industrietak die het meest energieverslindend is, die zien hun kosten de pan uitswingen en beterschap zit er niet in door de miljardeninvesteringen van Elia, nodig voor de energietransitie. Voor het eerst vangen we ook negatieve signalen op van de dienstensector en de immobiliën. 

Daarom is een krachtdadige regering die structurele hervormingen doorvoert wenselijk, waarbij de ministers het belang van hun domein voorrang geven op hun politieke loopbaan. Maak een nieuw economisch aantrekkelijk model door: 
* het nachtwerk te laten ingaan om 24 uur, 
* de statuten van werknemers en ambtenaren te harmoniseren, 
* de werkloosheid te beperken in tijd met duurzame flankerende maatregelen, 
* lastenverlaging op werknemersbijdragen, 
* volop in te zetten in developpement en know-how (O-O), 
* de flexibilibeit van werknemers te vergroten zonder de workload te verhogen, 
* ... 

Dat dit een groot kostenplaatje heeft, moge duidelijk zijn. Om dit betalen bovenop de 20 miljard besparingen, zal moed vergen. Bovendien moeten de zwaksten echt gevoel hebben dat zij niet achtergelaten worden. Daarom dient de gezondheidszorg van ons land doorzichtiger en efficiënter te worden. 

Met efficiëntiewinsten, een doorgedreven vereenvoudiging van de fiscaliteit en een stringente meerbelasting kan de regering al een eind komen. Hiervoor is moed nodig.
Site Meter