Liefde voor dialect

We leven in een wereld waarin de kennis van wereldtalen aangemoedigd wordt, en op sommige plaatsen vereist is. Het Nederlands is geen wereldtaal, de lovenswaardige pogingen van onze litaire knobbels ten spijt. Omdat we deels verknocht zijn aan het Nederlands, hebben we het pad van het lokale dialect opgegeven, het overroepen en degoutant Antwaarps eventjes buiten beschouwing gelaten. Sinds de retorische spreker, priester Daens, worden we stilletjes aan aangepord om ons verstaanbaar te maken in Lissegem alsook in Eksel.

Ik weet ook wel dat bovenstaande paragraaf geen enkele wetenschappelijke waarde heeft, laat staan menselijke waarde. Toch, door de verschraling van het dialect worden we minder gelinkt aan onze geboortestreek. Dat is toch spijtig. En om een ode te brengen aan het (mijn) dialect, heb ik zin om een waardevol levenslied neer te schrijven van een dorpsgenoot, Ivan Heylen. Ik hoop dat je het verstaat. Het liedje heet De wilde boerendochter:

Te midd'nt in de Vlaojnders
Weggestokn tessen de sperrebossen
Licht 'r een klen derpke (Eusteekleu)
Verdield in ammaol klenne boerderejjekes
Ut ejn wa greutere dan't andere tuurlek
En op eijn daorvan weunde'r 'n wilde boerndochtere
Ze pesde allejne maor op de ventn
En die joône der neefest, den diej'n, den diej'n zienne'r doet gerne
Maor ze zie im no nie staon
IJ e t'r 'n liedje van gemaokt
Me ghul scheune woordn

En als 't ij 't saoves veurbij haor deure gaot
En ij zie d'eur licht nog brandn
Dan stikt ij zijn andn diep in zijn zakk'n
En me zijne kop een bitje naor beneen
Zingte z'n liedjen veur heur, veur heur
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kier zien oe gern da gej ma zie
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kier zien oe gern da gej ma zie
En totte ma, totte ma, totte ma ghul de nacht
En totte ma, totte ma, totte ma mej a la kracht
Doen ut dan, doen ut dan, scheun wijveke, scheun wijveken

Maor ja, wa doe d'r an, zeu'n zot geweld, da valt uk zeumaor nie stille
En elk jaor met pott'n van de boeumn begint da opnieuw
Eur euhen schiet'n vier
Ze meuten dan gejne stille en, ze wilter zonnen wilden
En da es pertan gejn stillen
Maar zejn vier es zeu goe nie te zien

En als 't ij 't saoves veurbij haor deure gaot
En ij zie d'eur licht nog brandn
Dan stikt ij zijn andn diep in zijn zakk'n
En me zijne kop een bitje naor beneen
Zingte z'n liedjen veur heur, veur heur
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kier zien oe gern da gej ma zie
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kier zien oe gern da gej ma zie
En totte ma, totte ma, totte ma ghul de nacht
En totte ma, totte ma, totte ma mej a la kracht
Doen ut dan, doen ut dan, scheun wijveken, scheun wijveken

En de jaor'n gingen veurbej
En zu wierd zej neenentwintig
En zu kwam n'n kier van de messe
Alleijne tessen de veld'n
Op ne wele en ij zag eur
't Es nij of 't es neuit peseden
Hej hielder teene en ij zej
Wijveken, 'k zie a gerne en
ik en d'r een liedje van gemaokt

En als 't ij 't saoves veurbij haor deure gaot
En ij zie d'eur licht nog brandn
Dan stikt ij zijn andn diep in zijn zakk'n
En me zijne kop een bitje naor beneen
Zingte z'n liedjen veur heur, veur heur
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kieer zien oe gern da gej ma zie
Hee scheun wijveke, ge wit da'k 'a gerne zie
Laot ne kieer zien oe gern da gej ma zie
En totte ma, totte ma, totte ma ghul de nacht
En totte ma, totte ma, totte ma mej a la kracht
Doen ut dan, doen ut dan, scheun wijveken, scheun wijveken

En za goe geluisterd
En binst da z'em een totte gaf
Scheddege zu mee eur gat.


Wat een inspanning