Poëzie01

Ik heb van jou alles geleerd

Ik heb van jou alle menselijke dingen geleerd,
en voortaan zal ik de wereld zien op jouw manier.
Door jou heb ik gedronken van een verdampende oase.
Door jou heb ik geslapen onder een gele nachtkoepel.
Door jou heb ik liederen van onzichtbare vogels gezongen.
O Liefste, van jou heb ik alles geleerd.

Ik heb van jou onze belangen geleerd.
En voortaan zal ik aan jouw middag een blauwe kleur geven.
Je hebt gezien dat mijn goedheid geen rokende sigaret is,
want je hebt me bij de hand genomen in deze moderniteit
waar mensen het twee-zijn niet meer weten.
O liefste, je hebt me bij de hand genomen als een gelukkige verliefde.

Wie praat er zo dikwijls over geluk als droevige ogen?
Is het geen traan van desillusie,
of geen afgebroken snaar van een gitaar?

Nochtans, liefste, onze liefde bestaat.
Niet in een droom, niet op een schaapjeswolk,
maar ligt op een veilige onbekende plaats
waar ik alles van jou heb geleerd.