vraagje

Als een voetbalspeler een bal inwerpt en die verdwijnt in eigen doel, wat hebben dan:
* een owngoal,
* een doeltrap,
* hoekschop

Delen

Hilde

Vorige week heb ik een fantastisch en ontroerend verhaal aanhoort van Hilde, een hartsvriendin van me. Ze vertelde haar verhaal met enige schroom, wat me totaal perplex deed staan. Hilde heeft iets bewerkstelligd in me dat slechts bijzondere mensen kunnen verrichten. Ik ben misschien de laatste om anderen op te hemelen. Ja, anderen mogen dan wel mijn leermeesters zijn, maar datgene wat Hilde deed raakte me heel diep. Lees zelf onze conversatie en kijk eens in je hart zoals ik dit ook gedaan heb.



“Tooike, je weet dat ik afstand kan nemen van materiële dingen, hoewel ik een goed betaalde job heb bij Merck en Co waarmee ik mijn gezin niets tekort doe. Net als jij heb ik het soms nodig om het gewone te overstijgen om mezelf beter te kunnen zien.”


Kijk, bij het aanhoren van deze woorden word ik heel broos en worden mijn voelsprieten nog langer. Sinds ik haar begin dit jaar mocht leren kennen, heeft Hilde me heel veel bijgebracht in mijn leven die ikzelf te eng vond. Maar laten we terug gaan naar haar verhaal, dat me nog steeds kippenvel bezorgt.


“Ik liep onlangs in een drukke winkelstraat en ik zag een man met een gitaar zittend op het trottoir om wat geld in te zamelen. Ik gaf een fooi van enkele tientallen euro’s. Ik vroeg hem of ik een tijdje naast hem mocht zitten. Hij knikte bevestigend.”


Wat toen gebeurde, deed me bijna huilen. Hilde zat naast hem en keek met zijn ogen naar de mensen en de maatschappij. Sommigen smeten een muntstuk in zijn hoedje en maakten dat ze wegkwamen. Ze waren beschaamd. Ook waren er denigrerende blikken die ook op haar gericht waren. “Tooike,” zei ze “het was verschrikkelijk hoe mensen keken. Akkoord, ik kon ook weggaan, maar ik bleef zitten toezien op die blikken die me pijn deden.” En dan opeens floepte het eruit: “Ik voel me schuldig, ik heb deze man misbruikt!”


Ik verslikte me in mijn koffie en zag dat ze het nog meende ook: “Leg me eens uit, liefje, waarom je hem zou misbruikt hebben. Hij is je dankbaar omdat je hem een fooi hebt gegeven en omdat je even naast hem hebt gezeten. Dat laatste is iets unieks en bewijst nogmaals je persoonlijkheid, je empathisch vermogen.


“Tooike, je snapt het niet. Ik heb zijn ogen geleend. Ik wilde dit zien. Voor me is dit tijdelijk; voor die man is dit dagelijkse realiteit.”


Ik begreep haar onmacht. Maar het woordje ‘misbruik’ viel me enorm zwaar. Hilde gaat vrijwillig de confrontatie aan en verrijkt haar wereld en haar persoonlijkheid. Zoiets is toch uitdagend om zelf te doen. Niet iedereen is in staat om dit te doen. Enkel gevoelige personen kunnen dit doen. Leren kijken met de ogen van een ander om jezelf beter te zien, is werkelijk weggelegd voor grote persoonlijkheden.


Het verhaal van Hilde bewijst eens te meer mijn nietigheid. Ik was en ik ben nog steeds sprakeloos. Ik kan niet anders zeggen dan dat Hilde sinds die namiddag me voorgoed geraakt heeft.


 
Delen

never give up

Delen

be well

Delen

ga maar door

Ik kwam terecht in een wervelwind

door al het stof zag ik niets
tot op die dag was ik zondagskind
dat vredig in je schoot sliep
jij die denkt boven pijn te staan
leer maar vlug hoe je me best dient

wij zijn aan zij da's per ongeluk
jij bent op zoek naar je goud
de zieke hier die het leed en voelt
heeft geen honger of koud
en ze vraagt ook je gezelschap niet
niet in de hitte, de hitte van de spots

en als ik al op een voetstuk sta
heb jij me daar niet gezet
jouw wetten zijn hier niet van tel
ik kniel niet neer voor je bed
ik ben zelf het voetstuk voor
dit vreemde lijf, dat ik bewoon

Jij die denkt boven pijn te staan
leer maar snel wat mij behaagt
de kruimels die me ooit je weg lieten zien
zijn de kruimels die ik nu achterlaat
jouw pijn is hier niet van tel
z'is slechts de schaduw, schaduw van de mijne

Ik wou dat ik niet zo hunkerde
naar dat lijf van jou
ik wou dat ik niet zo kwetsbaar was
ik die jou niet eens wou
je zei wel dat je van me wegging
maar ik voel je adem en die

kleed je niet als een bedelaar
want zo arm ben je niet
je liefde voor mij is flink bekoeld
sinds je weet dat ik jouw wil verliet
het is jouw beurt dat lief
de rollen zijn omgekeerd
Delen

duidelijke taal

Delen

Lisa is Lisa

Lisa is Lisa
Maar ik ben anders
Lisa is Lisa
Maar ik ben Ann
Lisa kan zingen
Zoals geen ander
Maar ik doe dingen
Die zij niet kon
Je kan ons beiden
Niet vergelijken
Want zij is donker
En ik wat wat blonder
Zij was jouw ideaal
Maar ik deel jouw bestaan
En als je wenst
Dat ik bij jou blijf
Praat, praat asjeblief
Niet over Lisa
In het leven moet je kiezen
Omdat je alles
Niet krijgen kan
Lisa is Lisa
Maar ik ben anders
Lisa is Lisa
En ik ben Ann
Delen

Luister eens naar anderen

Je hangt wat rond
Bedriegt jezelf
En weer een dag
Die je genadeloos bederft

En je geeft weg
Wat je nooit had
Je was de man
Die eens de wereld bezat

Maar luister eens naar anderen
Kijk eens om je heen
Al wil je niet veranderen
Je staat nu heel alleen
Je kan nog zoveel krijgen
Het ligt zo heel dichtbij
En wie daarvoor kan zorgen
Dat ben jij

Je loopt maar raar
Je knoeit maar wat
En nog een dag waarop alles tegen zat
Dan kijk je stoer
En balt een vuist
Je doet luidruchtig
En handelt onbesuisd

Maar luister eens naar anderen
Kijk eens om je heen
Al wil je niet veranderen
Je staat nu heel alleen
Je kan nog zoveel krijgen
Het ligt zo dichtbij
En wie daarvoor kan zorgen
Dat ben jij

delen

het einde van de wereld is niet in zicht

2012 is berekend door meerdere volken in verschillende tijden



Allerlei heilige geschriften door de eeuwen heen hebben de gong voor de laatste ronde gehoord. Opvallend vaak wordt het jaartal 2012 genoemd, zoals bij de Pueblo-indianen, de Zulu's en de Maya's. De Maya's deden hun voorspellende uitspraken over het moment waarop de gong zal klinken op basis van berekeningen die vandaag de dag nog steeds standhouden. Centraal hierbij staan hun kalenders waarvoor zij rekenden met perioden van 26.000 jaar en groter. Die perioden kwamen voort uit een eigen tijdsberekening die in nauwkeurigheid superieur schijnt te zijn, ook aan onze eigen kalender. In de documentaire The Year Zero wijst een Maya tijdens een spreekbeurt zijn toehoorders fijntjes op een van de fouten van onze Westerse kalender. Hij zegt dat als we naar het inzicht van de Maya's goed hadden gerekend, we geen fouten hadden gemaakt in onze eigen kalendertelling. Dan was de maand oktober (oct = 8) nu de achtste maand geweest, november (nov = 9) de negende en december (dec = 10) de tiende. Hier en daar wordt gepleit om de natuurlijke tijdberekening van de Maya's over te nemen.

2012 is het einde van een periode van 26.000 jaar


De Maya's waren haarscherp in hun berekeningen konden in het verlengde hiervan ook haarscherp voorspellen. Ze waren zelfs zo specifiek dat ze in die enorme cyclus van 26.000 jaar tot op de dag nauwkeurig waren: 21 december 2012. Die datum markeert het einde van de grote kalender en van de cyclus van dertien zogenoemde baktuns en waarna de aarde begint aan de 'periode van de vijfde zon'. Volgens hun berekeningen, die astronomisch nog steeds accuraat zijn, komt ons zonnestelsel dan op één lijn te staan met Hunab K'u, het centrum van de Melkweg, de plaats die de Maya's de kosmische baarmoeder noemen.


Het merkwaardige is dat op 21 december 2012 er dus 2 historische gebeurtenissen samenvallen: het einde van een cyclus en een jaarlijks wetenschappelijk natuurfenomeen. Volgens de astrologie passeert de zon jaarlijks het middelpunt van de Melkweg: de ecliptica, waar de 12 sterrenbeelden liggen. De ecliptica kruist de Melkweg bij een van de sterrenbeelden en vormen de ecliptica en de Melkweg een kosmisch kruis. Precies op 21 december 2012 vormen de ecliptica en de Melkweg een kosmisch kruis bij de Aarde. Dan staat de Aarde en de zon op één lijn met hart van de Melkweg. Technisch kun je dan een soort nultoestand krijgen in de draaiingen van de elektromagnetische velden van ons zonnestelsel. Volgens de overleveringen van de Hopi indianen duurt dit drie dagen; drie dagen van leegte en duisternis. Daarna kunnen de magnetische polen omkeren, hoewel dit fenomeen voortdurend in evolutie is. Sinds 780.000 jaar bevindt zich de magnetische zuidpool zich op de Noordpool. In de geschiedenis is dit niet altijd zo geweest. Wat wel een vaststaand gegeven is, is dat de magnetische veldsterkte sinds 2.000 jaar met 35% is afgenomen. Wat de gevolgen van deze afname betekenen voor het leven op aarde is niet duidelijk. De zonnewind zal wel meer invloed krijgen in de atmosfeer. Hoe het ook zij, de Maya-telling begint dan opnieuw met het jaar nul. De Maya's hebben geen lineaire tijdstelling, maar zien de tijd als in elkaar grijpende cirkels.

De vijf periodes volgens de Maya's


Op 21 december 2012 begint een grote nieuwe periode van 26.000 jaar en een kleine periode van 5200 jaar. De Guatamalese 'Mayaanse Ouderlingen van de Clan van de Adelaar' schrijven: 'Dit is een cyclus van wijsheid, harmonie, vrede, liefde, van bewustzijn en de terugkeer van de natuurlijke orde. Het gaat niet om het eind van de wereld zoals velen buiten de Mayaanse traditie dat onjuist hebben geïnterpreteerd. De eerste cyclus (Ajaw/zon) was een vrouwelijke energie en haar element was vuur. De tweede cyclus (Ajaw/zon) bestond uit mannelijke energie en zijn element was aarde. De derde cyclus (Ajaw/zon) was een vrouwelijke energie en haar element was lucht. De vierde cyclus (Ajaw/zon) is een mannelijke energie en zijn element is water. De vijfde cyclus (Ajaw/zon) wordt een fusie van zowel vrouwelijke als mannelijke energieën. Het wordt een overgang waarbij er geen confrontaties meer plaatsvinden tussen de polariteiten.

Ik ben tezamen met u benieuwd.






Bronnen: diverse websites en eigen bindteksten.


Delen

tweede zon

Honderden zonnen aan onze hemel!


De Aarde koestert zich in het licht en warmte van slechts één zon, maar dat betekent niet dat dit de enige ‘zon’ is die we kunnen zien. Afgezien van de Maan en een paar zeer heldere lichtstippen van planeten, is de nachtelijke hemel bezaaid met allemaal lichtpuntjes op onregelmatige afstanden, namelijk de sterren. Die sterren zijn niets anders dan zeer veraf gelegen zonnen, waardoor ze zeer klein en zwak lijken. Hun licht wordt overdag volledig overstraald door de nabije zon. Het zonlicht wordt namelijk door onze atmosfeer verstrooid, waardoor er overdag van het zwakke sterrenlicht niets meer zichtbaar blijft. Maar in een heldere nacht kan men buiten, zonder hinderlijk ander licht in de buurt en met niets meer dan twee ogen, honderden sterren en dus andere zonnen ontwaren. Met een simpele verrekijker worden dat er al snel duizenden.

Dat we al deze zonnen als niets anders dan een klein lichtpuntje zien, zelfs als we ze door een krachtige telescoop bekijken, komt door de enorme afstanden die de sterren scheidt. Onze eigen zon staat op gemiddeld 149 miljoen kilometer afstand en het zonlicht doet er afgerond acht minuten over om ons te bereiken, want licht reist met een snelheid van driehonderdduizend kilometer per seconde! We zien de zon dus niet zoals hij er nu uitziet, maar hoe hij er acht minuten geleden uitzag. Als de zon nu plots zou doven (wat niet zal gebeuren), dan duurt het acht minuten alvorens het ook hier donker wordt.

In een jaar tijd legt licht (afgerond) een afstand af van 9,5 biljoen kilometer, oftewel 9.500.000.000.000 km! Die enorme afstand noemen we een lichtjaar. Toch staat de dichtstbijzijnde ster, na de zon, nog veel verder weg, namelijk op ruim vier lichtjaren afstand. De zeer heldere ster Sirius, die nu ’s avonds laag aan de zuidelijke hemel is te zien, staat ongeveer twee maal zo ver weg, op ruim acht lichtjaren dus. Toch zijn de sterren die we ’s nachts zien, allemaal zonnen die relatief ‘dichtbij’ staan, maar dus op enorme afstanden van vele lichtjaren. De zwakkere sterren zijn vanaf een nog grotere afstand voor het blote oog niet meer zichtbaar, maar het licht van de meer heldere sterren kunnen we tot op een afstand van honderden, of zelfs meer dan duizend lichtjaren, nog steeds zien. Maar hoe kan zo’n sterpuntje een ‘echte’ zon voor ons worden?


Onze ‘tweede zon’ heet Betelgeuze!

Die tweede zon, waarvan in het bericht in de kop sprake was, hebben we sinds jaar en dag al zien schijnen, op onze breedte vooral aan de winterhemel. Het is namelijk de op één na helderste ster van het prachtige sterrenbeeld Orion, dat in januari vrijwel de hele avond en nacht is te zien. Blik vanavond bij helder weer maar eens naar het zuiden en u kunt die sterren die in een ruitvorm staan, nauwelijks missen, te meer daar er in het midden van die ruit ook nog eens drie sterren netjes op een rijtje staan. De linker punt bovenaan, wordt gevormd door een heldere ster, die duidelijk met een roodachtig licht straalt. Dat is Betelgeuze, een rode reus.

En dan bedoelen we écht een reusachtige ster. Betelgeuze is de enige ster die, afgezien van de zon, door een zeer krachtige telescoop zich als een minuscuul schijfje vertoont en niet een lichtpunt blijft, zoals bij alle andere sterren. Als we Betelgeuze denkbeeldig op de plek van de zon zouden zetten, dan zou de Aarde niet kunnen bestaan. We zouden in dat geval namelijk diep onder de oppervlakte van deze ster zitten, net als Mercurius en Venus, de planeten die dichter bij de zon staan dan de Aarde. Maar dat geldt zelfs voor Mars, die wél verder weg staat. Ook Jupiter, die vijf maal zo ver van de zon afstaat dan de Aarde, is niet veilig. Betelgeuze is namelijk bijna zo groot als de baan van Jupiter en heeft daarmee ongeveer 650 maal de diameter van onze zon. De lichtkracht van Betelgeuze is rond tienduizend maal dat van de zon. In ons zonnestelsel staand, zou hij daarom niet alleen de binnenste planeten verzwelgen, maar ook de andere drie, Saturnus, Uranus en Neptunus, verzengen. Dat laatste geldt zelfs voor het nog veel verder weg staande volkje dwergplaneten, onder leiding van Pluto. Het feit dat deze reuzenster in werkelijkheid op ongeveer zeshonderd lichtjaren afstand staat, maakt dat het voor ons toch niet meer dan een rood puntje is, aan de nachtelijke hemel. Maar hoe kan deze ster dan toch onze ‘tweede zon’ worden?

Een supernova.

Betelgeuze staat aan het eind van haar sterrenleven. Maar sterren maken, voor ze definitief uitdoven, een grote finale door. Sterren stralen hun licht uit vanwege de energie die vrijkomt uit de kernfusie die zich in hun binnenste afspeelt. Daarbij wordt waterstof omgezet in helium. Helium heeft een twee maal zo grote massa, die zich in het centrum verzamelt, onder invloed van de zwaartekracht. Daarbij loopt de temperatuur in de kern gestaag verder op, totdat ook helium door middel van kernfusie wordt omgezet in koolstof en zuurstof. Later fuseren ook deze stoffen in nog veel zwaardere elementen, tot ijzer aan toe. Bij al deze processen komt zeer veel energie vrij, die de ster deels als licht en warmte uitstraalt. In een ster als Betelgeuze kan de temperatuur in de kern uiteindelijk wel oplopen tot tien miljard graden, maar het enorme oppervlak gloeit in een roodachtig licht van ‘slechts’ enkele duizenden graden. Door de grote inwendige hitte wil de ster uitzetten, maar de zwaartekracht verhindert dat, waarbij beide processen elkaar lange tijd min of meer in evenwicht houden. Naarmate er echter steeds meer zware elementen door de kernfusie worden gevormd, wordt de zwaartekracht op een zeker moment overheersend en stort de kern in. Wat er daarna in zeer korte tijd gebeurt, is een ingewikkeld proces. Simpel gezegd komt het erop neer dat de kern, als hij ver genoeg is gekrompen, zich opeens als een hard, vast lichaam gaat gedragen. De daarboven liggende gaslagen, die ook bezig waren naar de kern te vallen, ketsen hierop af. Het resultaat is een enorme schokgolf die zich in de ster naar buiten voortplant en ervoor zorgt dat het merendeel van de buitenste lagen van de ster in een gigantische explosie wordt weggeblazen. Een ‘supernova’ is geboren!



De reuzenster vlamt nu op met een helderheid van miljoenen sterren tegelijkertijd, maar daarnaast wordt ook de meeste materie weggeslingerd. Het is duidelijk dat het met planeten die om een ster heen draaien die een supernova wordt, niet goed afloopt. Zou een supernova op de plek van onze zon ontbranden, dan zouden de oceanen binnen één seconde koken, zodra deze explosie de Aarde had bereikt. Een paar seconden later zou het water al verdampt zijn. Sterker nog, de kracht van de supernova zou zó groot zijn, dat de Aarde finaal uit zijn baan zou worden geslingerd, om binnen luttele seconden te verpulveren en vervolgens te verdampen. Deze ramp zou zich zo snel voltrekken dat, nog vóór we konden beseffen dat er ‘iets’ aan de hand was, we al in atomen uiteen zijn gevallen…

Op een veilige afstand.

Gelukkig bevindt Betelgeuze zich niet op 149 miljoen kilometer afstand, maar op een afstand die afgerond vier miljoen maal zo groot is. En dat maakt veel uit! Overigens is het niet precies bekend wanneer Betelgeuze een supernova wordt. Uit wat we nu kunnen waarnemen, zou dat zeer spoedig moeten gebeuren. Dat ‘zeer spoedig’ zou echter nog tientallen tot duizenden jaren in de toekomst kunnen liggen, maar het zou bij wijze van spreken ook al zeshonderd jaar geleden kunnen zijn gebeurd. In dat laatste geval zal het licht van de explosie ons vandaag nog kunnen bereiken!


Moeten we dan voor ons leven vrezen? Gelukkig niet. Zeshonderd lichtjaren is een veilige afstand. Toch zien we Betelgeuze in dat geval helder opvlammen en bereikt de ster een helderheid die zelfs kan wedijveren met de volle Maan! Toch een tweede zon dus, die ook overdag duidelijk te zien zal zijn. Voor het blote oog zou het echter nog steeds een ‘punt’ zijn, maar wel eentje die dan verblindend fel schijnt. ’s Nachts zal het licht daarvan duidelijk schaduwen werpen en sterk genoeg zijn om een boek bij te lezen.

Uiteraard raast een supernova niet eeuwig door. De explosie breidt zich als een bol naar alle kanten uit, zal op zijn pad alles vernietigen, maar naarmate de afstand groter wordt zal zijn kracht minder furieus worden. In het geval van Betelgeuze zal het inwendige van de eens zo grote ster dat niet wordt weggeblazen, verder ineenkrimpen tot een zeer kleine en ultra massieve bol van slechts een paar kilometer doorsnede, of nog kleiner. Op het oppervlak daarvan heerst een zo grote zwaartekracht, dat zelfs een lichtstraal daaraan niet kan ontsnappen. Een zogenaamd ‘zwart gat’ is dan gevormd.

Voor ons zal een ontploffende Betelgeuze een aantal weken een zeer opvallend verschijnsel aan de hemel zijn. Met het uitdijen van de explosie zullen we wellicht na enige tijd in plaats van een punt, een helder vlekje te zien krijgen. Gezien door een kijker moet dat letterlijk iets worden als een hemelontploffing, vergelijkbaar met de krabnevel, maar dan veel feller en kleiner. Het vlekje zal langzaam groter en zwakker worden, maar zal wellicht jarenlang met het blote oog zichtbaar blijven. Onze ‘tweede zon’ zal dus geleidelijk weer verdwijnen en verder geen invloed hebben op het leven hier op Aarde, een hele geruststelling!


Bronnen: Meteo Consult, diverse internetsites, ESO, NASA


 
Delen

Platform voor Handicap en Ontwikkelingssamenwerking

Sinterklaas bezorgt 6542 handtekeningen succesvol!



Brussel, 3 december 2010 – 3 december is de internationale dag voor personen met een handicap. Dit betekent niet alleen aandacht voor personen met een handicap in België, maar ook in ontwikkelingslanden. Platform Handicap en Ontwikkelingssamenwerking (PHOS) en “Eén op tien” kozen deze symbolische dag uit om de petitie te overhandigen, waarin meer dan 6000 personen politici vragen de gemaakte beloften rond handicap en ontwikkelingssamenwerking na te komen.


Naar schatting heeft 10% van de wereldbevolking een handicap. De grote meerderheid hiervan woont in ontwikkelingslanden en zij leven niet altijd in gemakkelijke omstandigheden. Meer dan 80% van hen leeft onder de armoedegrens en slechts 2% van de kinderen met een handicap in ontwikkelingslanden gaat naar school. Ironisch genoeg wordt deze kwetsbare groep vaak over het hoofd gezien en uitgesloten van ontwikkelingssamenwerking.


Om aandacht te vragen voor deze problematiek, verzamelde Platform Handicap en Ontwikkelingssamenwerking (PHOS) samen met "Eén op tien" bijna een jaar lang handtekeningen. Vrijdag 3 december heeft Sint Nicolaas met zijn pieten 6542 handtekeningen overhandigd. Pascal Smet, Minister voor Gelijke Kansen was de eerste die de petitie in ontvangst mocht nemen. Daarna volgde het kabinet van de Minister van Ontwikkelingsamenwerking Charles Michel en Staatsecretaris voor Sociale Zaken Jean-Marc Delizée bevoegd voor personen met een handicap. De dag werd afgesloten met een bezoek aan Vlaams Minister-President Kris Peeters.


Eén op tien heeft de Belgische regering opgeroepen om de ambities op het gebied van ontwikkelingsamenwerking en handicap na te streven door middel van deze petitie. Onze regeringsleiders hebben immers niet alleen hun handtekening gezet onder de Millenniumdoelstellingen maar ratificeerde ook het VN verdrag inzake de rechten van personen met een handicap in juli 2009. De cijfers spreken voor zich, er is nood aan actie.


Er zijn enkele concrete beloftes gemaakt door bovenstaande politici ondanks de onzekere politieke situatie. PHOS en Eén op tien zullen er alles aan doen om hun beloftes op te volgen. Meer inspanning van de verschillende kabinetten is noodzakelijk om personen met een handicap op de ontwikkelingsagenda te zetten.


Naast de petitie hebben zij dan ook enkele symbolische en praktische presentjes van de Sint gekregen om in actie te komen. Zij kregen een tekening uit het Zuiden getekend door een kind met een handicap. Deze tekening werd begeleid door een brief van Eén op tien met noodzakelijke acties voor de betreffende minister. Een opdracht in de vorm van een pen. Een pen die ze de gehele week dienen te gebruiken om de nood voor een inclusieve samenwerking vers in het geheugen te houden. Daarnaast was er een begeleide nota die inhoudelijk op de zaken inging. En niet te vergeten, voor zij die zoet waren geweest was er ook snoep.


Het was een succesvolle dag. Eén op tien hoopt dan ook dat de petitie een blijvend effect zal aannemen zodat er meer inspanningen zullen zijn vanuit de verschillende kabinetten voor een inclusieve ontwikkelingssamenwerking en de opvolging van het VN verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.


Eén op tien verenigt organisaties rond het thema handicap en ontwikkelingssamenwerking zoals Light for the World, IF Child Help, Sensorial Handicap Cooperation (SHC), Caraes en Platform Handicap en Ontwikkelingssamenwerking (PHOS). Deze organisaties werken al decennia voor en met mensen met een handicap in ontwikkelingslanden en streven ernaar dat bij de uitvoering van de Millenniumdoelstellingen, personen met een handicap niet worden vergeten.


Graag zouden we de mensen bedanken die deze dag hebben meegestapt om hun steun aan personen met een handicap in het Zuiden te betuigen. Ellen Lens, Sabine DePauw, Marc Brackenier, Jan Decoene, Joost van Heesvelde, Steffie Neyens, Nele De Backer, Nadia Hadad, Annelies Jordens, Monique Hamelrijckx, Yoan Yangassa, Sylvie Kapela Tangugassa, Tony van de Walle, Hellen Asamo, Gertrui Steyaert, Fred Mugudi, Jayanth Kumar , Enrico Pupilin, Yvette Marie, Eddy Cockuyt and Gisèle Mandaila.






Daarnaast danken we natuurlijk alle personen die ervoor hebben gezorgd dat we 6542 handtekeningen hebben kunnen overhandigen. Elke handtekening heeft geteld en zonder jullie hadden we dit zeker niet kunnen bereiken!



Delen

weersvoorspelling tot 20.01

Door technische probleempjes ben ik er vorige week niet in geslaagd een weerbericht op te stellen. Nu alles terug functioneert, kan ik je weer bedienen met meer weer.

De regen van de afgelopen 10 dagen kunnen vanaf dinsdag een periode vergeten. Maandag moeten we nog een intense regenzone verwerken, maar daarna wordt het droog. Het hogedrukgebied dat reeds een week bezuiden België ligt, palmt tegen dinsdag heel Europa in. Dit betekent dat het rustig winterweer zal worden met dagtemperaturen die vanaf dinsdag op ±5°C. Later op de week 'zou' het kwik verder dalen naar een gemiddelde 3°C. 's Nachts is er vanaf dinsdag kans op lichte vorst, die naar volgend weekend toe ook zou kunnen toenemen.

Waarom spreek ik in de voorwaardelijke wijs? Wel, alles hangt af de positie van het Hoog en de daarmee verbonden wind. Deze positie is vervelend te voorspellen. Volgens de laatste run, is de wind eerst variabel om vanaf woensdag te kiezen voor het noordoosten en noorden. En niet onbelangrijk, vooral op donderdag zal de wind heel goed voelbaar zijn, wat het koudegevoel sterker maakt.

Hoe dan ook, blijven we onder invloed van dit Hoog tot minstens 25 januari. Of het in die week al dan al dan kouder wordt, weet ik je volgende te vertellen.
Delen

de winter neemt een winterslaap

 
Vorige week waren weerkaarten vrij moeilijk in te schatten. Ik kon echt niet verder kijken dan 3 dagen, want om de 6 uur toonden de weerkaarten een andere oplossing. De enige constante was dat het gedurende de afgelopen dagen droog was.



Nu geven de weerkaarten eindelijk een constante trend aan. En om met de deur in huis te vallen, de winter neemt adempauze. Tot woensdag blijft het allemaal bij hetgeen wat we de voorbije dagen hebben meegemaakt: een rustig weertype. ’s Nachts vriest heel lichtjes en overdag kan de temperatuur stijgen naar een landelijke gemiddelde van +3°C tot +5°C. Er staat heel weinig wind, wat de mistkansen enorm vergroot. Waar de mist niet oplost, kan er een spat regen vallen. Ik noem het graag mistregen.


Vanaf woensdag tot zeker eind volgende week kiest de wind duidelijk voor het zuidwesten tot westen en wordt deze heel goed voelbaar. Omdat de straalstroom zich boven onze contreien bevindt, zorgt dit voor een gevoelige stijging van de temperaturen. Het wordt boterzacht met waarden die schommelen tussen de 7°C en 9°C, en dat is toch geleden van 20 (!) november. Ook ’s nachts vriest het niet meer.


Daartegenover staat wel dat het vanaf woensdag een komen en gaan is van gestructureerde neerslagzones, daarbij geholpen door een strakke wind. Vooral op donderdag kan deze wel eens flink uit de hoek komen wanneer een strak windveld net ten zuiden van ons land ontstaat. Als ik even verder kijk, dan kunnen we volgend weekend de eerste storm meemaken van het jaar.


Wat de neerslaghoeveelheid betreft verwacht ik tussen woensdag en vrijdag ±37 mm, wat alweer voor lokale overstromingen kan zorgen, vermits het nadien zeker niet droger zal worden.


Kortom geniet van eerste 5 dagen van het nieuwe jaar!


Een vreugdevol 2011


Je amateurweerman


Delen

mijn kerstlied en wensen

Delen

in de knoei met de weerkaarten

 

Toen ik deze middag de weerkaarten bekeek, geloofde ik niet wat ik zag. Ik heb alle weermodellen van verschillende bronnen gecheckt, en sinds vanochtend 4u30 is het chaos troef. Wat is er aan de hand?

De omegablokkering waarover ik het gisteren heb gehad, is opgeschoven naar links en wordt niet meer zo uitgediept. Daardoor komt de positie van hogedrukgebied lager te liggen te liggen in Europa. Dit betekent dat de aanvoer van zeer koude continentale lucht wordt afgesneden, en we aanvoer krijgen vanuit het noordwesten tot het westen.

Dit betekent dat de temperatuur overdag kan stijgen naar +5°C op plaatsen waar de mist kan optrekken. 's Nachts schommelt met het vriespunt, waardoor de mist kan aanvriezen.

Wat ik hier neerschrijf heeft momenteel een waarheidsgehalte van slechts 60%. Dus de kans dat het weerpraatje van gisteren het alsnog haalt, blijft bestaan.

Ik volg het met argusogen voor je op.
Delen

winter houdt nog 10 dagen aan

 
Het spijt me dat ik vorige week geen weerpraatje heb kunnen schrijven, hoewel ik de weerkaarten meermaals per dag heb bekeken. Zoals je wellicht op TV kon zien, verschilden de weerpraatjes dagelijks omdat er op de weerkaarten heel wat gebeurde. Met andere woorden in de weerkaarten kon men geen constante lijn zien. Eén constante was de neerslaghoeveelheid.



Sinds gisterenavond tonen de verschillende weermodellen dezelfde trend aan. Vanaf vandaag schakelen we naar een totaal ander weertype en dit wordt het weerbeeld voor zeker de komende 10 dagen.


Tot woensdag blijft het gematigd koud. De temperaturen komen soms net boven het vriespunt. Vooral zondag, dinsdag en woensdag moet dit lukken. Op deze dagen verwacht ik een gemiddelde dagtemperatuur van +2°C. Tot dan vriest het ’s nachts licht tot matig. We spreken van lichte vorst als de waarden liggen tussen 0 en -5°C; matige vorst betekent waarden tussen -5 en -10°C. Toch houd ik voor dinsdag en woensdag een hand om de pols, want op die dagen vindt boven het Verenigd Koninkrijk een gevecht plaats tussen zachte oceaanlucht en koude continentale lucht. Deze scheidingslijn met neerslag hoeft maar 100 km naar het oosten te verschuiven en we zitten met een totaal ander weertype.


Dat het uiteindelijk zover niet zal komen, is te zien aan het verloop van de straalstroom. Op hoge hoogte ontwikkelt zich een omegablokkering boven noordwest-Europa waardoor de aangevoerde lucht polair en Siberisch wordt. Een omegablokkering staat garant voor langdurig en stabiel (winter)weer.


Ook op de grondkaarten is duidelijk te zien dat een krachtig hogedrukgebied zich boven noord-Europa aan het installeren is. Het zo krachtig dat de zachte lucht verbrokkelt bij aanraking van dit Hoog. Alle slecht weergebieden worden na woensdag afgebogen naar IJsland en Scandinavië.


Ook de wind draait vanaf donderdagavond naar het noorden en uiteindelijk naar oosten. We krijgen ruimschoots de zon te zien. Deze zal ons niet verwarmen, wel integendeel. Op Nieuwjaar en de dagen erna vriest het overdag tot gemiddeld -5°C. ’s Nachts onder een heldere hemel en boven de sneeuwlaag koelt het flink af naar waarden tussen -7 en -10°C.


Mij zou echt niet verrassen dat het begin volgend jaar tot een heuse Elfstedentocht komt. Deze zal dan plaatsvinden op 3 of 4 januari.


Delen

wie begrijpt dit

Delen

koud weerbericht

De komende week is Koning Winter terug in het land. Morgen, zondag, is het nog vrij zacht met een gemiddelde dagtemperatuur van 7°C, wat normaal is voor deze tijd van het jaar. Na zondag wordt het terug kouder.



Dit hebben we te danken aan de straalstroom die alweer heel diep uitzakt tot Spanje. Bovendien wordt de aangevoerde lucht op hoge hoogte alweer noordelijk tot noordoostelijk. En ik zie in de verte nog geen enkele verandering.


Eindelijk krijgen we maandag de zon ruimschoots te zien. Omdat de wind noordoostelijk is, zullen we tevreden moeten zijn met 0 tot 1°C. ’s Nachts zal het matig vriezen.


Dinsdag is het uitkijken voor een neerslagzone die vanuit het noorden ons bereikt. Vermits de dagtemperatuur uitkomt op ± 2°C zal het in eerste instantie gaan over regen die overgaat in natte sneeuw en later in sneeuw, zeker in Limburg. Ik verwacht een neerslaghoeveelheid van 10 l/m².


Woensdag wordt het een droge dag, hoewel de kuststreek gevoelig blijft voor een sneeuwbuitje. Het wordt alleszins bibberen, want de temperatuur klimt niet boven de -2°C. ’s Nachts vriest het tot -5°C. Kortom, woensdag wordt een echte ijsdag.


Donderdag is het terug een tikkeltje zachter met licht positieve dagtemperaturen schommelend tussen 0°C in het binnenland en 3°C aan de kust. Helaas krijgen we een nieuwe neerslagzone te verwerken. Zoals de weerkaarten er nu voorliggen zullen we ontwaken met een sneeuwtapijtje. Vervolgens is het enkele uren droog om nadien opnieuw een vrij actieve storing te verwerken. In het binnenland gaat de neerslag snel over in sneeuw. De verwachte hoeveelheid is ± 9 l/m². Kortom, het wordt uitkijken op de weg; het kan een zware wintertoestand worden. ’s Nachts vriest het lichtjes en blijft het licht sneeuwen.


Vrijdag is een kopie van woensdag: de kuststreek is gevoelig voor sneeuwbuien. Er wordt terug koudere lucht aangevoerd waardoor het vrijdagnacht stevig kan vriezen tot -7°C.


Het weekend dat belooft niet veel beter. Het blijft barkoud. Zaterdagmiddag wordt het hooguit -5°C en het blijft wisselvallig.


Ik heb even op heel lange termijn gekeken, en de winter 2010-2011 wordt effectief nat en ijzig koud. Dit wil niet zeggen dat we geen zachte periode zullen meemaken.



Delen

politiek voor ons

180 dagen is het geleden dat we naar de stembus trokken. Ons stemgedrag leverde twee protagonisten op: Elio Di Rupo en Bart De Wever. Beiden beseften de zware taak die op hun schouders lag. En toch slaagden de heren erin om vrij snel een onderling akkoord te bereiken (een herenakkoord). Nu, we moeten dit akkoord niet gaan overdrijven, het was niets meer of minder dan een afspraak van een werkbaar kader.



Op basis van dit kader werden de partijen uitgekozen met wie ze zouden samenwerken voor het uitwerken van een ‘grote’ staatshervorming en het vormen van een nieuwe regering. Het bleek meteen duidelijk te zijn dat de groenen (Ecolo en Groen!) geen deel gingen uitmaken van een regering.


Nadat Bart De Wever zijn opdracht opgelegd door de vorst volbracht en de convergenties had gevonden, kon Elio Di Rupo aan de slag als pre-formateur. Dat was begin augustus. De eerste voorakkoordjes werden gesloten en een staatshervorming met overhevelingen van (homogene) pakketten leek binnen handbereik.


Op dat cruciaal moment gooide Bart De Wever met in zijn kielzog de CD&V een bom. Als men de deelstaten extra bevoegdheden wil geven, moeten daar de nodige financieringsmiddelen bijhoren, wat een normaliteit is. De Franstaligen, onder aanvoering van de PS, beschouwden dit als een provocatie du jamais vu. De hervorming van de noodzakelijke financiering was niet voorafgaand besproken tussen de PS en de N-VA.


De financieringswet en de hervorming ervan zorgde voor een diepe vertrouwensbreuk. Aan Franstalige zijde groeide de ergernis jegens de N-VA: “Pour le N-VA rien a suffit”, zei Philipphe Moreaux.


Inderdaad, de financieringswet is het merg van België en dit verander je niet in een handomdraai. Ik zal u, beste lezer, besparen van het inhoudelijke van de financieringswet. Kort komt het hierop neer: welke middelen blijven federaal en welke kunnen overgeheveld naar de gemeenschappen en wat houdt dit in voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest dat geen gemeenschap is? En hoe kan het solidariteitsprincipe bewaard blijven?


De Franstaligen gingen het belang ervan ook inzien, maar men eiste duidelijkheid van de N-VA. Is deze hervorming de laatste die de Waalse partijen hoeven te slikken? Omdat er geen vooruit geboekt werd, gaf Di Ripo zijn mandaat terug. De vorst toverde alweer een nieuwe term uit zijn hoed en stelde de republikein Bart De Wever als verduidelijkeraan. Hij moest de hele zaak deblokkeren en het onverzoenbare verzoenen. Zijn contacten bleven heel discreet en er werden geen dreigementen geuit voor de camera. Ook ging een ploeg van technici aan het werk om de uitwerking van de financieringswet te bekijken aan de hand van eigen berekeningen.


De Wever werkte na zijn contacten aan een nota waarin iedere partij zich moest herkennen en toegevingen moest doen. De geluiden van de technici waren niet geruststellend en toen ik op 17.10.10 om 15 uur de nota van De Wever diagonaal las, wist ik meteen dat dit absoluut niet gesmaakt kon worden door onze Waalse vrienden. Welgeteld 1 uur na de bekendmaking van zijn nota, werd deze door de PS als te Vlaams omschreven en lag de nota in de prullenmand. De Wever en zijn strategogroep dropen af en zaten mokkend toe te kijken naar een volgende episode.


Zonder de N-VA te willen kennen, stelde de vorst SP.A-kopstuk vande Lanotte aan als koninklijk bemiddelaar. Zijn onderhandelingswijze deed denken aan deze van Dehaene. Een zucht van verlichting ging door de Wetstraat. Hij pakte het heel grondig aan, daarbij geholpen door de NBB en het planbureau. Deze twee instellingen moesten op basis van de ramingen van de 7 partijen een uitkomst verschaffen die eindelijk werkbaar zou zijn voor de finale onderhandelingen over de financieringswet. Jammer genoeg zijn de onderhandelingen wegens familiale problemen thans tot volgende week opgeschort.


Maar intussen zijn de financiële markten ongeduldig aan het worden omdat ons land een hoge staatsschuld met zich mee torst en nog geen enkele inspanning heeft geleverd om de noodzakelijke besparingen in het vooruitzicht te stellen. De regering in lopende zaken kan geen beslissingen nemen en de onderhandelaars voor een nieuwe regeringen reppen met geen woord over besparingen uit schrik voor de ander. Daardoor liep de rente begin deze week op tot 4,02%, wat eigenlijk niet overkomelijk is. Toch mag dit een ernstig signaal heten. Met een staatsschuld van meer dan 100% van we in één jaar kunnen produceren en begrotingstekort van 4,8% is dit niet bepaald een gunstige positie. De vergelijking met Griekenland en Ierland gaat gelukkig niet op want de grootste schuldeisers ten opzichte van de staat zijn wij, Belgen.


Je ziet het. Na 180 dagen staan we nergens. Er is een voorzichtig optimisme te horen in de wandelgangen, maar de onderhandelingen over een sociaal-economisch beleidmoet nog gevoerd worden. En ook hierin staan de PS en de N-VA tegenover elkaar. Mij zou het niet verbazen indien er na de eindejaarsperiode verkiezingen worden uitgeschreven. Of dit wenselijk is, laat ik in het midden.


Delen

ogen

Een traan op je wang,

Zo vol van verdriet.

En toch is deze niet smaakloos,
Het is een moment waarop je
Schaduw je inhaalt.
Deze is niet donker en zwart,
Maar fonkelt in je ogen,
Die heel veel zeggen.


Je ogen lopen vol,
Is het angst voor het onbekende
Voor je toekomst of
Voor je verleden dat je nu inhaalt.


En toch zien je ogen meer dan je schaduw,
Ze zien blikken van anderen
Die lief naar je kijken.
Ze zien weerloze, ontspannende,
Vertederende en soms vragende ogen.
Net als hun ogen,
Verlangen de jouwe naar bevestiging.

Het tranendal meandert op je gelaat,
Zo vol van verdriet,
Verlangend naar iets ongrijpbaars.

De kleur van je ogen verwateren,
Het is de ondergaande zon.
Zo vol van verdriet,
Ze geven zich over aan de zee
Die ruist en je een harmonieuze
Melodie geeft
Die je ogen weer doen stralen


09.12.10


Delen

weerpraatje tot zaterdag 11 december

 

De eerste echte winterweek zit er op. Ook de komende week ziet er winters uit, al behoren de scherpe kantjes voorlopig tot het verleden. Laten we het eens van nabij bekijken.


De straalstroom bevindt zich de komende 8 dagen nog steeds ten zuiden van België. Vanaf morgen (zondag) tot woensdag is de aangevoerde lucht in de bovenste luchtlagen noordwestelijk, wat zich vertaalt in een lichte stijging van de temperaturen. Vanaf woensdagmiddag tot zaterdag zorgt de straalstroom voor polaire lucht.


Tot donderdag zitten we nog steeds onder invloed van een depressie met kernen in noordoost Europa en ten westen van Portugal. Daardoor is de windrichting echt variabel. Meestal zal hij uit westelijke tot noordwestelijke richting komen. Vermits de isobaren ver uit elkaar liggen, zal er weinig wind staan. Vanaf donderdag wordt de aanvoer van de lucht terug noordelijk en wordt de depressie verdreven door een hogedrukgebied met kern ten westen van Groot-Brittannië. Daarbij zal er eindelijk ruimte zijn voor wat zon afgewisseld met wolken.


Wat de neerslag en de hoeveelheid betreft, valt het na zondag met een beetje geluk mee. Vooral deze nacht en morgen verwacht ik veel neerslag. In het westen van het land gaat de sneeuw snel over in regen, wat maakt dat het heel gevaarlijk wordt op de wegen, want de grond is nog bevroren. In het centrum en het oosten van het land zal het sneeuwen. Het is pas vanaf morgen dat het ook daar zal regenen. De hoeveelheid neerslag zal ±20 liter bedragen. Donderdag zal het opnieuw beperkt kunnen regenen of sneeuwen.


De temperaturen zijn over heel de periode te koud voor de tijd van het jaar. De maximumtemperaturen bevinden zich net boven het vriespunt. Enkel aan zee komen temperaturen overdag ruim boven het vriespunt; daar halen we een +3°C. ’s Nachts wordt de vorst getemperd waarbij ik het houd bij lichte vorst (0°C tot -4°C)


Delen

weerpraatje tot 8 december

Vanaf deze week pik de weerdraad terug op en houd ik me een 10-daagse weersvoorspelling.


Ons weer wordt bepaald door de straalstroom in de hoge luchtlagen. Deze is sinds een paar dagen diep uitgezakt tot midden Spanje. Dit betekent dat de aangevoerde lucht van polaire oorsprong is. Op grond van de weermodellen van deze middag, blijft de straalstroom ver beneden België waardoor het koud blijft tot 8 december.

Naast de ligging van de straalstroom is de luchtdruk aan de grond heel belangrijk. Deze kaarten geven aan dat heel West-Europa te maken met depressies (lage drukgebieden) die bewegen van zuid naar noord. Voor ons betekent dit concreet dat we komende week te maken met een noordelijke tot oostelijke wind met dagtemperaturen die vanaf maandag niet meer boven het vriespunt zullen uitkomen. Sterker nog, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag belooft het berenkoud te worden met een gemiddelde dagtemperatuur van -5°C. ’s Nachts zal het dan ook stevig vriezen tot -7°C à -10°C. Het is pas vanaf zaterdagavond dat minder koude lucht vanuit het zuiden ons zal bereiken waardoor de temperaturen overdag terug (licht) positief worden.

Omdat we met depressies te maken hebben, is uitkijken voor de neerslaghoeveelheden. De meeste neerslag is niet voor ons land bestemd. Enkel maandag en woensdag zal het licht tot matig sneeuwen. Tegen donderdagochtend is er een sneeuwtapijt gevormd van ­±10 cm. De overige dagen zijn licht wisselvallig.

Ook de wind speelt deze  week mee, waarbij het koudegevoel aanzienlijk versterkt wordt. De gevoelstemperatuur zal woensdag op -25,96°C liggen, wat heel abnormaal is voor 1 december.

Voor de weggebruikers zal het deze week opletten geblazen zijn. De combinatie van vrieskoude en sneeuwbuien zorgen voor een heel zware wintertoestand op de weg, vooral dan op maandag en woensdagnamiddag.

Of we ons moeten opmaken voor heuse winter, is nog steeds twijfelachtig. Volgens mijn berekening zal de winter vooral gekenmerkt worden als bijzonder wisselvallig met temperaturen die kouder zijn dan normaal.

Delen

ode aan mijn idool die ik mis

In het licht van de eeuwigheid komen we elkaar spoedig tegen:

Delen

Zeppe en Zikki

Een zeer leuk filmpje gemaakt door kinderen uit het vierde leerjaar van de Gaspard de Colignyschool. Door ernaar te kijken stem je op het filmpje. Het doet mee aan een wedstrijd. Het beste filmpje wordt uitgezonden op K-Zoom.


Delen

seizoensvoorspelling: een maat voor (n)iets?

Gisteren verscheen er in de media een bericht over de aankomende winter. De winter zou in ieder geval nat worden met temperaturen boven- of onder normaal. In het laatste geval zou het dan veelvuldig tot sneeuwval kunnen komen met de daarbij behorende gladheid. Als de temperaturen boven normaal uitkomen, is de neerslag uiteraard vloeibaar en verwacht men door overvloedige regen zelfs wateroverlast. Al met al een pittige verwachting waarbij de aanwezigheid van een La Nina grote invloed zou hebben op ons winterweer. Op die La Niña komen we zo nog terug.

De vraag naar seizoensverwachtingen bestaat al heel lang. Het is echter een hele klus om een goed onderbouwde verwachting op te stellen die ook nog uitkomt. Juist in onze omgeving is het weer erg grillig. België, liggend op de 50ste breedtegraad, ligt eigenlijk op de scheiding tussen warme luchtmassa’s van zuidelijke breedte en koude lucht afkomstig van de poolstreken. De afwisseling van koude en warme lucht zorgt voor het wisselvallige karakter van het weer in onze omgeving. Dit is de reden dat seizoensverwachtingen voor de gematigde streken in de wereld nu nog maar in de kinderschoenen staan. Zeker ook voor ons land, waarbij door de ligging aan zee, relatief kleine verschillen in windrichting (lees positie hoge- en lagedrukgebieden) zeer grote verschillen in weerbeeld kunnen laten zien.


Hoe is het dan eigenlijk wel mogelijk om iets zinnigs te zeggen over het verloop van de temperatuur en neerslag in het volgend seizoen? Zoals gezegd, de seizoensverwachtingen in ons deel van de wereld zijn niet echt heel betrouwbaar, maar de laatste jaren wordt er wel wat vooruitgang geboekt. In de jaren 70 en 80 werd er vooral gekeken naar de statistieken. Een belangrijke regel die in die tijd werd gebruikt om aan te geven of het in West- en Midden-Europa een milde of koude winter zou gaan worden was gebaseerd op de waargenomen temperaturen in de regio Berlijn. Was het in de eerste helft van december uitzonderlijk zacht, dan bleef in het verleden een koude winter bijna altijd uit, terwijl een koud begin van december iets meer zou zeggen over het verdere verloop van de winter. Uiteindelijk bleek dat deze manier van verwachten berustte op toeval en zo moest men op zoek naar andere technieken om een betrouwbare uitspraak te doen.


Groter geheel


Het weer in (West-) Europa maakt deel uit van een groter geheel en het is dan ook verstandig om verder te kijken dan de metingen in de directe omgeving. Als we over seizoensverwachtingen gaan praten dan komen al snel begrippen als El Niño, La Niña en de zogenaamde NAO index aan de orde.


El Niño en La Niña hebben betrekking op de zeewatertemperatuur van het water rond de evenaar op de Grote Oceaan tussen Zuid-Amerika en Indonesië. Is de temperatuur hoger dan normaal dan spreken we van een El Niño, is de zeewatertemperatuur lager dan normaal dan heerst er een zogenaamde La Niña. Beide hebben overigens een behoorlijke invloed op de visstand voor de kust van bijvoorbeeld Peru. Bij El Niño zorgt het water voor de aanwezigheid van extra veel vissen en bij La Niña is dat juist precies andersom.


De invloed blijft echter niet beperkt tot de (plaatselijke) visstand in de Grote Oceaan, ook de invloed op het weer is groot. In de afbeelding hiernaast is te zien wat beide fenomenen voor tijdelijke weersveranderingen teweegbrengen. Opvallend is dat geen van tweeën invloed heeft op het weer in Europa. Wel wordt de activiteit van orkanen in het Caraïbisch gebied positief beïnvloed. We moeten ons voor het Europese weer dus duidelijk richten op andere indicatoren dan de aanwezigheid van een El Niño of La Niña. Deze orkanen kunnen later als depressie weer richting Europa trekken, maar dan bepalen ze het weerbeeld slechts voor korte tijd. Een directe koppeling tussen El Niño /La Niña en het weer in West-Europa is wetenschappelijk nooit aangetoond.


Ligging van de straalstroom


Het weer in West-Europa wordt beheerst door westenwinden. Die westelijke circulatie is soms behoorlijk sterk, maar soms ook even in kracht afgenomen. Ook is de ligging niet altijd hetzelfde. Soms zijn de westenwinden vooral gericht op het noorden van Europa en soms juist meer op het Middellandse zeegebied.


Een indicator voor de ligging van de westcirculatie is de zogenoemde Noord Atlantische Schommeling (de NAO) die ontstaat als je de luchtdruk bij IJsland (waar gemiddeld gesproken een lagedrukgebied ligt) en de Azoren (waar zich gemiddeld gesproken een hogedrukgebied ophoudt) met elkaar vergelijkt. Bij een positieve index is dat verschil groot. Het lagedrukgebied bij IJsland is sterk, het Azorenhogedrukgebied eveneens. Bij ons overheersen in de winter dan zuidwestelijke winden die zacht en wisselvallig weer opleveren. Vaak tot in Scandinavië aan toe. De winter stelt dan weinig voor, al kan het patroon voor kortere tijd wel even onderbroken worden.


Is de NAO negatief, dan is het luchtdrukverschil tussen IJsland en de Azoren veel kleiner. Het IJslandlaag is in dat geval zwak of helemaal afwezig en datzelfde geldt voor het Azorenhoog. Omdat een westcirculatie onder dergelijke omstandigheden zwak is, kan zich in een winter met een negatieve NAO index boven het noorden en noordoosten van Europa veel makkelijker een koudebastion opbouwen. Draait de wind dan even naar het noorden of noordoosten, en ook daar is de kans bij een zwakke westcirculatie veel groter op, dan zit je ook meteen in de winter. Veel koude winters gaan dan ook samen met perioden met een negatieve NAO index.


Wordt de NAO positief of negatief


Om tot een onderbouwde seizoensverwachting te komen, moeten we dus niet kijken naar het opgetreden weer in de eerste helft van augustus of het al dan niet aanwezig zijn van een El Nino/ La Nina, maar wel naar de NAO index. Vraag blijft dan echter, hoe kan je ruim van te voren zien dat we in de maanden december, januari en februari een negatieve NAO index krijgen? Volgens de World Climate Service, een bedrijf dat samenwerkt met Meteogroup (het moederbedrijf van Meteo Consult), blijkt dat een positieve afwijking van de temperatuur in juni en juli tussen de 60 en 80ste breedtegraad invloed heeft op de NAO index in de wintermaanden.


Betrouwbaarheid


De verwachting voor de afgelopen winter, gebaseerd op de inzichten van de World Climate Service, sloegen de spijker op z’n kop. Een zuidelijke ligging van de straalstroom zou verantwoordelijk zijn voor een te koude winter en dat werd het ook. Qua neerslag werd er nauwelijks een afwijking voorzien en ook dat kwam uit. De ligging van de westcirculatie werd al ruim van te voren goed ingeschat.


Ook de zomerverwachting, het zou een natte en koele zomer worden, kwam grotendeels uit. De activiteit en ligging van depressies werd goed verwacht. Slechts vier weken lag het bepalend lagedrukgebied net iets westelijker waardoor neerslag uitbleef en hele warme lucht uit Zuid-Europa ons kon bereiken. De zomer werd daardoor niet koel maar iets warm. Toch was het stromingspatroon goed ingeschat en dat biedt vertrouwen voor de nieuwe winterverwachting. Binnenkort komt de World Climate Service met de verwachting voor de winter van 2011.
Delen

Optreden Leonard Cohen

Ik heb op 20.08.10 het optreden van Leonard Cohen bijgewoond. Ik was 3 uur sprakeloos. Op deze blog (hier onder) staan drie nummers van hem die je een beeld geven van de gevoelens die thans bij me naar boven zijn gekomen. Wij zijn mensen om lief te hebben en dit zeggen of dragen we nog te weinig uit. Onze beperking is dat we te veel gehecht zijn aan het verleden en dat we de we gemiste kansen van toen willen projecteren naar de toekomst. Daarbij wordt het heden uitgevlakt, terwijl we vandaag moeten zaaien om nog ooit te kunnen oogsten.

Tijdens het concert liet ik me verleiden om aan Yasmine te denken. In de laatste maanden van haar leven wilde ze Cohen coveren. Dit is al een moeilijke opgave en zeker wanneer je jezelf onbegrepen en verstoten voelt door de maatschappij. Haar laatste optreden heb ik gezien op internet en ze coverde hem op haar steil en met een dodelijke diepgang waarvoor velen de zaal uitliepen tijdens de pauze. Bij het horen van onderstaande drie nummers heb ik eens naar boven geknikt en tot het besef gekomen dat we onze gevoelens moeten leven en dit voor onszelf en voor anderen.



 
Delen

there ain't no cure for love

Liefde zit in je. Eenmaal je liefde bezit, blijft deze duren. Er bestaat geen medicijn tegen liefde. Speciaal voor iemand die ik liefdevol met mijn zijn durf aan te kijken en te zeggen there ain't no cure for love baby!


Delen

In my secret life

Durf je toegeven aan je diepste verlangens? Live now


Delen

The tower of song

Een pareltje van een song waarin ongelooflijk veel gevoelen zitten


Delen

Niet voor doetjes

Met een sportrolwagen en een beetje behendigheid kom je redelijk ver. Zie maar.


Delen

 Delen

kort weerbericht

Mijn weerpraatje voor de komende dagen zal kort zijn. Tot vrijdag is het weer heel stabiel en echt zomers. Het is een komen en gaan van hogedrukgebieden. Dinsdag, woensdag en vrijdag trekt het uitgestrekte hogedrukgebied nabij Azoren zich iets terug, wat de kans op een lokaal (onweer)buitje mogelijk maakt. Volgens de laatste berekeningen acht ik de kans daartoe groter voor de oostelijke helft van het land. Voor een goed begrip is de kans vrij gering.


De temperaturen blijven zeker tot vrijdag om en bij de 30°C schommelen. De wind ligt heel de werkweek aan de ketting.

Toch houd ik een vinger aan de pols, want er ontwikkelt zich een diep lagedrukgebied tussen IJsland en het V.K. en dit schampert donderdag ons land. Vanaf zaterdag wordt het zwoeler en zou het kunnen gaan onweren. Wat het nadien wordt, vertel ik je later.

Delen

waarom is het nu al zo warm

Het komen en gaan van hogedrukgebieden en de hoeveelheid zon zijn dit niet de enige redenen waardoor de temperatuur zo’n spurt opwaarts maakt. Ook de toenemende droogte speelt hierin een prominente rol. De grond is inmiddels zo droog geworden, dat er amper nog verdamping optreedt.


Om dit uit te leggen, moeten we eerst terug naar hoe de zon de aarde verwarmt. De zonnestralen verwarmen op hun weg richting de aarde niet de lucht, maar stralen in op het aardoppervlak en pas in de bodem wordt de straling omgezet in warmte. Warme lucht heeft de natuurlijk neiging om op te stijgen en de onderste luchtlagen, dichtbij de grond, worden dan ook snel opgewarmd. De zon verwarmt dus niet de lucht, maar alleen de aarde. Het aardoppervlak verwarmt vervolgens weer de lucht door die opstijgende warmte.

Een deel van de straling wordt normaal gesproken gebruikt om het aanwezige vocht in de bodem te laten verdampen. Die straling wordt dus niet omgezet in warmte. Nu zit er vrijwel geen vocht meer in de bodem en komt er dus meer straling voor warmte beschikbaar. Daardoor kan de temperatuur nog een stukje verder oplopen.

Overadiabatische opwarming

Verder is het zo dat er de komende dagen maar weinig wind staat. De warmte hoopt zich laag in de atmosfeer daardoor gemakkelijk op. Tijdens een onbewolkte dag in de zomer is de temperatuur opbouw van de lucht droog-adiabatisch. Dit houdt in dat de lucht per 100 meter stijging 1 graad afkoelt. Als de lucht op 1500 meter hoogte, ofwel het 850 hPa vlak, bijvoorbeeld 8 graden is, dan kun je er in dit geval gemakkelijk 15 graden bij optellen en dan wordt het aan de grond dus 8+15=23 graden.

In het geval van droogte kunnen we spreken van een overadiabatische opwarming, ook wel bekend als superadiabatische opwarming. Zoals eerder beschreven warmt de lucht tijdens droogte nog iets sneller op en bij de bovenstaande berekening kan dan nog wel een paar graden opgeteld worden. Dan kom je dus al snel op zo’n 25 graden uit. De laatste dagen is al meerdere keren gebleken dat deze redenering opgaat. Je moet dan ook niet raar opkijken als het ergens in de komende tijd nog warmer wordt dan nu al wordt gedacht!



Delen