Zo vol van verdriet.
En toch is deze niet smaakloos,
Het is een moment waarop je
Schaduw je inhaalt.
Deze is niet donker en zwart,
Maar fonkelt in je ogen,
Die heel veel zeggen.
Je ogen lopen vol,
Is het angst voor het onbekende
Voor je toekomst of
Voor je verleden dat je nu inhaalt.
En toch zien je ogen meer dan je schaduw,
Ze zien blikken van anderen
Die lief naar je kijken.
Ze zien weerloze, ontspannende,
Vertederende en soms vragende ogen.
Net als hun ogen,
Verlangen de jouwe naar bevestiging.
Het tranendal meandert op je gelaat,
Zo vol van verdriet,
Verlangend naar iets ongrijpbaars.
De kleur van je ogen verwateren,
Het is de ondergaande zon.
Zo vol van verdriet,
Ze geven zich over aan de zee
Die ruist en je een harmonieuze
Melodie geeft
Die je ogen weer doen stralen
09.12.10
Delen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten